Brigit: ‘Een zó multicultureel samengestelde groep, dat vind ik heel bijzonder! Ik ben natuurgids en deel deze kennis graag. Zelf leer ik veel bij over eten klaarmaken. Ik heb nog nooit zulk lekker vlees gegeten als bij Eigen Krachtvoer: parelhoen, ganzenborst…’

Joachim: ‘Ik vind het ontzettend gezellig. Vooral het oesters rapen in Zeeland was een hoogtepunt. En toen we in een roeiboot ganzeneieren gingen zoeken, hebben we zó gelachen. Ook aan het vissen doe ik mee, een snoekbaars uit de houtoven is smullen joh!’

Mel: ‘Ik ben heel ziek geweest en heel geïsoleerd. Toen ik de eerste keer meeging viel ik bijna flauw, het was zwaar voor me. Dat is activering, echt letterlijk! Je voelt zoveel rijkdom om je heen: dat je zelf je maaltijd bij elkaar kunt zoeken, geeft een heel krachtig gevoel.’

Patricia: ‘Het heeft eigenlijk mijn hele leven een beetje veranderd. De natuur stond ver van me af, in mijn eentje doe ik zulke dingen niet. Het voelt als een dagje uit, een schoolreisje. Ik kreeg er nieuwe energie van waardoor ik ook op andere dagen meer ging doen.’

Dieuw: ‘Cliënt zijn bij de voedselbank vond ik heel deprimerend. Ik was blij dat ik er weg kon toen ik eten uit de natuur ging halen en een moestuin begon. Leuk aan Eigen Krachtvoer vind ik dat het hele authentieke mensen blijken te zijn, ze nemen geen blad voor de mond.’

Anne: ‘Ik wilde het eens proberen, maar nu zit ik er al twee jaar bij. Je ontmoet mensen en je leert veel. We zijn serieus, we zoeken ook planten of paddenstoelen op in boeken en maken foto’s zodat je het onthoudt. Ik ben leergierig, ik wil van alles een beetje meepakken.’

Jorge: ‘Je leert nieuwe mensen kennen. Het wandelen en het samen koken vind ik allebei heel gezellig. Vroeger in Spanje ging ik ook weleens mee plukken, maar nu kom ik er veel meer over te weten. Het geeft me ook inspiratie voor mijn werk als beeldend kunstenaar.’

Paul: ‘Naar de voedselbank gaan voelt negatief. Met Eigen Krachtvoer geef je een positieve draai aan het feit dat je van weinig rond moet komen. Je leert van elkaar en je ervaart dat de natuur om je heen beschikbaar is om je te helpen – dat is een heel mooi gegeven.’

Indra: ‘Ik hou van mensen, dus ik wil ze graag helpen. Dat is mijn drijfveer om hierbij te zitten. Via de Almatuin aan de Zuidas ben ik erbij gekomen, zo rol je van het een in het ander. Nu wil ik gastvrouw worden bij de Regenboog.’

Luc: ‘Als deelnemer kun je doorgroeien. Zo ben ik lid van de Raad van Toezicht en organiseer ik de praktische kant van de conserveringsworkshops. Ik herken de eetbare boleten nu moeiteloos – die kennis raak je nooit meer kwijt.’

Maria: ‘Het omgaan met zulke verschillende mensen vind ik heel boeiend. Het is ook mooi om te zien hoe iedereen zijn plek vindt en mee gaat helpen met koken, dan word je echt deel van de groep. Voor mijn gezondheid komt dit regelmatige wandelen op het goede moment.’

Isha: ‘Mijn moeder plukte altijd al veel, zij kwam uit Indonesië. Tijdens de wandelingen van Eigen Krachtvoer komt iedereen tot rust, ondertussen klets je met elkaar. Het is even heel wat anders dan problemen. Je leert ook veel. Bij enkele workshops assisteerde ik als vrijwilliger.’

Livia: ‘Ik at altijd al biologisch, maar ontdek nu dat ik toch met zevenmijlslaarzen aan dingen voorbijging. Als ik nu appels onder een boom zie liggen, besef ik de waarde van dat voedsel. Mooi is ook dat we de blijheid van eten met elkaar delen, dat geeft een band.’

De testimonials op de site van Eigen Krachtvoer werden op verzoek van de organisatie in de loop van 2015 verzameld door freelance journalist Hansje Galesloot.